Σάββατο, 10 Φεβρουαρίου 2018

Κοστούμι

                                                        Τρίπολη 10/2/'018
                                                        Γεια σου θεία

Δεν είμαι υπέρ της γνώμης
όσων που λεν περιφρονητικά
"κοστούμια και αηδίες!"
υπάρχουν κάποιες περιστάσεις
όπου χρειάζονται κι αυτά
αλλά όμως... να!:
κείνο το επίσημο
που έχω ράψει σκούρο
το έχω βάλει αναλογίζομαι
λίγο μονάχα σε χαρές
και πιο πολύ σε πένθη και κηδείες.

Τετάρτη, 7 Φεβρουαρίου 2018

Θύμιος στο ικρίωμα


Θύμιος: χαρακτήρας ορεσίβιου, βοσκοτσέλιγκα, επαρχιώτη που υποδυόταν ο Κώστας Χατζηχρήστος (1921 - 2001) σε κινηματογραφικές ταινίες και έργα θεάτρου. Δύσκολα βέβαια μπορεί να φαντασθεί κανείς το συμπαθή Θύμιο που ενσάρκωνε με το τερατώδες υποκριτικό του ταλέντο ο έλληνας ηθοποιός σε ρόλο στυγνού εκτελεστή δήμιου παρά το πλησίον ηχητικά των λέξεων που απετέλεσε και την έμπνευση (ω! Θεέ μου) γι αυτό το στιχανοσιούργημα.

Εδώ είναι τόπος μαρτυρίου
εδώ σημείον δίκης
εδώ χάσκει η άβυσσος
και εκκινεί η μάβρη ατραπός

εδώ ιερουργεί ο αδυσώπητος
ο παγωμένος χάλυβας
ο κοφτερός ευχέτης
ο πέλεκυς του Θύμιου
"έχω κάνει και δήμιος, αμ πώς;".
  

Δευτέρα, 5 Φεβρουαρίου 2018

Εύκολα δίπολα


(δηλαδή διλήμματα όπου η επιλογή γίνεται ευκόλως άνευ δισταγμού, ουδέ επί δευτερολέπτου και είναι πάντοτε η δευτέρα)

κρύο - ζέστη
χειμώνας - καλοκαίρι
κιθαρίστας - ντράμμερ
Ολυμπιακός - Παναθηναϊκός
Μπητλς - Ρόλλινγκ Στόουνς
ξανθές - μελαχρινές
κρασί - μπύρα
βρυκόλακας - λυκάνθρωπος
κρέας - ψάρι
οθόνη - χαρτί
τσιγάρο - πίπα
τσάι - καφές
στήθη - λαγόνες
βόντκα - ουίσκυ
άσπρο - μάβρο
ξύδι - λεμόνι
ισπανικά - ιταλικά
ηλεκτρική - ακουστική
Καρέζη - Βουγιουκλάκη
Θεσσαλονίκη - Αθήνα
Μαραντόνα - Πελέ
Καζαντζίδης - Μπιθικώτσης
κουραμπιέδες - μελομακάρονα
... - ...

Κυριακή, 4 Φεβρουαρίου 2018

Στον τελεφτέο όροφο του ψηλού κτιρίου


Όσο κι αν φας
όσο κι αν πιείς
όσα και αν ψωνίσεις
το εντός σου χάος και κενό
ποτέ δε θα γεμίσεις

μα υπάρχει λύση οριστική
απόφαση μίας στιγμής
αυτή ν' ακολουθήσεις
όλα, γεμάτα κι αδειανά
δια παντός θα σβήσεις.

Σάββατο, 3 Φεβρουαρίου 2018

Αλλαγή συνηθειών (βράδι στον περιφερειακό)


Λίγα μέτρα, λίγα σκαλιά για την ακρίβεια
πιο κάτω απ' το σημείο
που σταματώ προσωρινά το τρέξιμο
να κάνω ένα από τα ενδιάμεσα
σετ γρήγορα πουσάπς

βλέπω τα φώτα της εισόδου
- το μπαρ ήταν σα σπίτι μας -
τόσα βράδια, τί ξενύχτια
πόση μπύρα, πόσο ουΐσκυ
πόση βόντκα, πόσα σναπς;

Παρασκευή, 2 Φεβρουαρίου 2018

Μπόμπα


Η διασημότητα σου διάρκεσε
λίγα μονάχα χρόνια
όλο στα πρωτοσέλιδα
και στα δελτία ειδήσεων κεντρικά
μετά στις παραμέσα τις σελίδες
σε δεύτερα κανάλια
κι έπειτα τίποτα

τώρα, στο βαγόνι του ηλεκτρικού του σιδηρόδρομου
ένας ακόμα επιβάτης συνηθισμένος
τελείως πια ασπρισμένος
εμφανώς γερασμένος
το αριστερό το χέρι όλο μέσα στο μπουφάν
λες και αναζητά τη ζέστα
ή αναπαύεται εκεί
μα άσχημα είναι κουτσουρεμένο
και το 'να μάτι παγωμένο
την κίνηση του άλλου δεν ακολουθεί
από τότε ολότελα χαμένο

σύντροφε έχω την εντύπωση
ότι πάρεξ εμού
κανείς δω μέσα δε σ' αναγνωρίζει
και ας υπήρξες διάσημος
θεωρητικός αναρχικός
μα και της ένοπλης της πάλης
οπαδός φανατικός

εν τέλει δεν ήσουν κι εσύ παρ' ένας
περαστικός κομήτης
αλήθεια, πώς έγινε το βράδυ εκείνο
στα χέρια σου και έσκασε
ο δυναμίτης;


Πέμπτη, 1 Φεβρουαρίου 2018

Κλωντίν


Τραγούδι ("Claudine") του Stanley Brinks από το δίσκο "New Cologne" - 2011, στίχοι εδώ  και εκτέλεση εδώ, απόδοση στίχων Χ.Δ.Τ.

Πού ήσουν τρεις με τέσσερις;
πού ήσουνα Κλωντίν;
δεν ξέρω πού 'μουν στις τέσσερις
δεν ξέρω και πιο πριν

κύριε διοικητά μου, ξέρεις δύσκολα
πέρα έβγαλα τη νύχτα αυτήν
και γι άλλους ήταν δύσκολη
και τους ξέρεις καλά Κλωντίν

καινούρια είμαι στην πόλη αυτήν
και σελίδα στο μητρώο -λέω- θά 'χω λευκήν
ξένη είσαι στην πόλη αυτήν
μα να ο φάκελλος σου Κλωντίν.

παντρεύτηκες μια στο Άρκανσας
και στο Μέην παντρεύτηκες δυο
παντρεύτηκα στο Άρκανσας;
όνειρο νόμιζα πως είδα κακό

άσε τον άλλον ανάσα να πάρει
να βοηθήσω θέλω, ήσουν μόνο δεκαεπτά
ανάσα να πάρω, να βοηθήσω θέλω
Κλωντίν είσαι τόσο γλυκειά

του Φρανσουά Λαγκλάντ μύριζε η ανάσα
και γύριζε έτσι δίχως σκοπό
όταν διάβασα πως σκοτώθηκε
γύρεψα άλλο ένα ποτό

έλα μαζί μου να φύγουμε
μες στα πολλά τα στοιχεία θα χαθούν
έλα να φύγουμε και ποτέ
Κλωντίν δε θα μας βρουν

άσε με να πιω ένα ακόμα ποτό
ένα όμορφο ν' ακούσω σκοπό
Κλωντίν κι εγώ μαζί σου θα πιω
κι αξίζεις τον πιο ωραίο σκοπό

πού ήσουν τρεις με τέσσερις;
πού ήσουνα Κλωντίν;
δεν ξέρω πού 'μουν στις τέσσερις
δεν ξέρω και πιο πριν.

Τετάρτη, 31 Ιανουαρίου 2018

Σβήστε τα φώτα, σβήστε...


Κύρου και Ιωάννου αναργύρων, Ευδοξίας, Θεοδότης, Έτος 2018, Εβδομάδα 5, Ημέρες 31 - 334, Ανατολή 7:31 π.μ., Δύση 5:47 μ.μ., Πανσέληνος

Κλείνω τα σώματα φωτιστικά
ένα - ένα πριν να κοιμηθώ
για να διαπιστώσω σαν επέλθει η συσκότιση
πως είναι λουσμένη η βεράντα
μ' ένα φως ψυχρό και απόκοσμο
και γίνομαι έξαλλος με τους απαίσιους
τους ακαλαίσθητους, αγροίκους, τους απαίδευτους
και αντιπαθείς μου γείτονες
μα το Θεό! με τη σφεντόνα
θα σπάσω τους λαμπτήρες
νέον και ξένον και λεντ και αλογόνου
και δεν ξέρω 'γω τί
εξοικονόμησης ενέργειας τεχνολογίας τελευταίας
πού 'χετε αφήσει αναφτούς
και τους προβολείς δίπλα στις κάμερες
των ασφαλείας ακριβών των συστημάτων
πού εγκαταστήσατε και ενεργοποιούνται με αισθητήρια
και δέχονται αυτόματο έλεγχο και τηλεχειρισμό
όλα θα τα ρημάξω, ο Διάολος να πάρει!
κι ακόμα... πώς;!...
...να διαβάσω τί λέει στο ημερολόγιο;
και αν δεν ξέρω πόσο
είναι  λαμπρό το ολόγιομο
του Γεναριού φεγγάρι;

Τρίτη, 30 Ιανουαρίου 2018

Πρώτη μέρα στη δουλειά


Ώρα πρωινή και περπατούσα
λίγα στενά μόλις πιο κάτω απ' το σπίτι
με νυσταγμένο ακόμα το μυαλό
και ήταν και Δευτέρα
πρώτη μέρα της εργάσιμης βδομάδας
ήμουνα δύσθυμος
με όλο σύννεφα, πνεύμα αρνητικό
παρ' όλα αυτά τα οσφρητικά αισθητήρια
υπερνίκησαν τις άμυνες
και πέρασαν το ερέθισμα
που ήρθε από κάπου χαμηλά
με την χαρακτηριστική πολύ
- ζέστη, υγρασία, καθαριότητα -
οσμή της πλύσης
βρε!, σκέφτηκα, λες νά 'χει
κάπου εδώ στη γειτονιά
πλυντήριο κατάστημα για το κοινό
και να μην τό 'χω εντοπίσει τόσα χρόνια;
μπα, είπα μετά, κάποιο ημιυπόγειο
διαμέρισμα θα ήτανε
με το παράθυρο του μπάνιου στο φωταγωγό
και από 'κει στο δρόμο
κάποιας συσκευής ηλεκτρικού πλυντήριου η πόρτα μόλις άνοιξε
κι ολόφρεσκη μου μύρισε η μπουγάδα
ή ίσως νά 'ναι μια που πλένεται
και φτάνουν ως εδώ ζεστές οι μυρωδιές
από το αφροντούς ή το σαπούνι
αυτόματα επέλεξα αυτή τη δεύτερη εκδοχή
καταλαβαίνοντας ταυτόχρονα
πως αν είχε αυτό συμβεί
το απόγευμα που επέστρεφα
κομμάτι κουρασμένος μεν
αλλά σαφώς πιο ζωηρός και ξύπνιος
με την προοπτική του ελεύθερου
του χρόνου του προσωπικού
ευφρόσυνος και χαλαρός
καθόλου απίθανο δε θά 'τανε
με προφυλάξεις βέβαια περισσές
και με απαράμιλλη διακριτικότητα
βάζοντας μπρος και κάποια κόλπα, κάποια καμουφλάζ
που όσο να το κάνεις
τόσων ετών η πείρα έχει διδάξει
να πλησιάσω και να προσπαθήσω για να Δω!
και ούτε κανείς μπορεί να πει
πως δε θα είχε το εγχείρημα έκβαση θετική
είχε συμβεί - και όχι μια φορά - στο παρελθόν εξάλλου
μα τώρα ως είχανε τα πράγματα
προσπέρασα και έφυγα
άσε είπα, μη σε βρούνε τίποτα μπελάδες

Ωστόσο σ΄όλη τη διαδρομή την επακολουθείσασα
στο νου μου δεν είχα άλλο
απ' την εικόνα τη φασματική
μίας γυμνής κυρίας τυλιγμένης σαπουνάδες.

Τετάρτη, 24 Ιανουαρίου 2018

Χοντρομπαλού


Με βάση το τραγούδι "Περιμπανού" - 1983, του Μάνου Χατζηδάκη (1925 - 1994), ερμηνεία Δήμητρας Γαλάνη, σε στίχους Νίκου Γκάτσου (1911 - 1992), παράφραση στίχων Χ.Δ.Τ.

Χοντρομπαλού τη λέγαν τα παιδιά Χοντρομπαλού
και ήταν εκατόν σαράντα κιλά
στις σάρκες της ετύλιγε κάθε πλάσμα του Θεού
κι είχε μία πελώρια καρδιά

Τα βράδια όμως την έπιανε παράπονο
κι έκλαιγε ώρα πολλή σιγανά
αχ! σε τί κόσμο σκληρό και άπονο
πελαγωμένα τόσα ορφανά

Χοντρομπαλού την έλεγα κι εγώ Χοντρομπαλού
κι ας μη με είχε ακούσει κανείς
τώρα είναι λαμπρό άστρο στο βυθό του ουρανού
που με την ψυχή μόνο θα δεις

Τα βράδια όμως την πιάνει το παράπονο
και κλαίει ως να ξημερώσει πικρά
αχ! σε τί σκληρό κόσμο και άπονο
πελαγωμένα πόσα ορφανά.


Παρασκευή, 5 Ιανουαρίου 2018

Μην κλαις


Μην κλαις, μην κλαις
μόνη όπως στέκεσαι
στην κακοφωτισμένη είσοδο
της πολυκατοικίας
σπαράζει μου η καρδιά
έτσι ως σε βλέπω με το χαρτομάνδηλο
τα μάτια να σφογγίζεις
θα είσαι εκτιμώ περίπου εξηνταδύο ετών
αχ! καημενούλα μου
μόνη στον κόσμο έχεις;
σ΄έχουν απομακρύνει τα παιδιά
και σε παραμελούν
σαν ξένα τα εγγόνια;
κι ο σύζυγος που πια δε σ' αγαπά...
και τις ημέρες τούτες πού 'ναι γιορτινές
ξεχείλισε η λύπη - δεν αντέχεις
μην κλαις σου λέω, θέλω
να σε πάρω αγκαλιά
και να σου εξηγήσω πως
υπάρχει σίγουρα για σένα
κάπου ένα ζεστό καρδιάς κομμάτι

Φύγε ανώμαλε!
απαίσιε μακριά, θα βάλω τις φωνές
χρονιάρες μέρες πανάθεμα την τύχη μου
α! πόσο κόβει, πώς τσούζει τόσο
τί πολύ που με ενοχλεί
από ώρα κάτι μού ΄χει μπει
μέσα στο μάτι.

Πέμπτη, 4 Ιανουαρίου 2018

Πάει η παλιά προμετωπίδα


Σήμερα αγαπητοί επισκέπτες, αναγνώστες και φίλοι του ιστολογίου, καλοί μου άνθρωποι, έγινε η αποκαθήλωση της παλιάς προμετωπίδας μας η οποία, επί ικανό χρονικό διάστημα αρκετών μηνών υποδεχόταν τους εισελθόμενους με ισχύ υπολογίσιμη και ωραίο αισθητισμό, προϊδεάζοντας τους κιόλας περί του τί θα βρούνε παρακάτω. Για αυτήν την χρήσιμη πολύ λοιπόν και τίμια υπηρεσία που προσέφερε, καλό θεωρήσαμε να μην την αφήσουμε να χαθεί και μείνει αφανής, παρά να την περισώσουμε έστω και ως αρχειακή αναφορά με τούτη εδώ την αφιερωμένη, ειδικά σε εκείνη δημοσίευση, ελπίζοντας συγχρόνως ότι επάξια θα την αντικαταστατήσει η νέα που μόλις προ ολίγου αναρτήσαμε και όσο η προηγούμενη ή - γιατί όχι; - κι ακόμα παραπάνω θα σας ικανοποιήσει . Έρχεται άλλωστε από τον Κάλχα της Αργεντινής, το μάγο βιβλιοθηκάριο και των βιβλίων εραστή που οι Θεοί κάνοντας τα ανήκουστα αστεία τους, τον τύφλωσαν στο μεγαλύτερο του βίου του το χρόνο, αυτόν που πίστευε πως ο παράδεισος είναι μια βιβλιοθήκη μα πρόλαβε ωστόσο ο ανυπέρβλητος, κόσμους υπέροχους να κτίσει με ποιήματα και διηγήματα και πλήθος μέγα κομψοτεχνικά  δοκίμια και κριτικές, ορμητικούς λέξεων ποταμούς και κύματα  σαγήνης και ... όνειδος επιτέλους στην Ακαδημία των Σουηδών.  
Καλή ανάγνωση λοιπόν...
......
Του καθενός μας το λοιπόν ατάλαντου τεμπέλη
που έχει γίνει ποιητής γιατί δεν ξέρει μπάλλα
ποιήματα ας διαβάσομεν που ο κόσμος δεν τα θέλει
μα τα διαβάζει ο φτωχός κι αυτά μαζί με τ' άλλα
...
Και βέβαια ας ανταλλάξομεν λίγες φιλοφρονήσεις
λίγα χειροκροτήματα, λίγες γαλαντομίες
να μη φανεί πως του ενός ο άλλος τας ποιήσεις
φρονεί πως είν' κακόπλαστες, ακούσιες βλακείες
......

από το τραγούδι "Συνθέται και Τραγουδισταί", του 1984, σε στίχους και μουσική Βασίλη Νικολαΐδη, παραλλαγή δύο στροφών Χ.Δ.Τ.

......